WebGang/CityGang

Wie maakt het verslag?

Deze veelgestelde vraag op vergaderingen van werk en verenigingsleven zou wel eens kunnen uitsterven dankzij Kunstmatige Intelligentie. Veel vergaderingen worden door één of meer deelnemers bijgewoond vanop afstand. Daarvoor gebruiken ze ofwel een open source platform, ofwel een commercieel product of dienst als Zoom, Teams of Google meet. Die hebben een ingebouwde mogelijkheid tot het nemen van notulen. Niet alleen kan de conversatie opgenomen en uitgeschreven worden, er kan ook door AI een samenvatting van gemaakt worden.
Mensen vinden dat blijkbaar nuttig, want er zijn nogal wat vergaderingen waar deelnemers hun kat sturen en voortgaan op de samenvatting van de AI bot.
De auteur van een artikel in de WP merkte op dat hij op een bepaald moment op een online vergadering zat, waar 6 mensen live aanwezig waren, en 10 deelnemers hun AI bot stuurden. Dat is nuttiger dan hun kat, want de AI kan dus nota nemen en samenvatten. En vooraal, ervoor zorgen dat de deelnemer niet als afwezig genoteerd staat.
Maar het heeft natuurlijk meer gevolgen. Je kan niet meer in besloten groep iets zeggen dat binnen die groep blijft, want de opnames kunnen nadien terug beluisterd worden, en worden mogelijk ook verspreid. Dus mensen gaan op een andere manier in vergaderingen zitten, en belangrijke dingen gaan niet gezegd worden omdat er onzekerheid is over hoe ver die uitspraken zullen verspreid worden. Vergaderingen worden dus minder interessant, en deelnemers krijgen het gevoel dat ze evengoed hun AI bot kunnen sturen om nota te nemen, enz. De waarde van een veradering devalueert met deze evolutie, vooral als er meer AI bots zijn dan mensen, maar ook gebeurt het dat een deelnemer ontdekt de enige menselijke en live aanwezige deelnemer te zijn (en dus waarschijnlijk de organisator van de vergadering).
Misschien moet deze laatste zich dan afvragen of hij niet beter een mail gestuurd had dan een vergadering gepland. En voor vergaderingen mét menselijke deelnemers kan het interessant zijn op het einde de bots uit te schakelen en nog tien minuten zonder opname te vergaderen, zodat de interssente dingen gezegd kunnen worden ook als ze ergens gevoelig liggen. Want samen op cafe gaan is ook weinig waarschijnlijk bij online vergaderingen.

Digitale ID online

Stel je voor dat je bij alle sociale-media platformen alleen een account kan aanmaken met je rijksregisternummer.

Dat lijkt zowat het concept te zijn van een proef in China, waarbij digitale ID’s moeten aangevraagd worden om online aktief te zijn. De aavraag gebeurt bij een politiekantoor en vereist persoonlijke gegevens en een foto. Een jaar geleden startte een test bij een kleine groep van 6 miljoen mensen, en over een paar weken zal het programma verder uitgerold worden. Het gevolg is dat de sociale mediabedrijven geen gegevens over de gebruikers meer hebben, ze zien enkel een geanonimiseerde toegang onstaan.

De vorige regel was dat gebruikers hun echte naam moesten gebruiken als ze een online account aanmaakten. Daardoor konden gebruikers verantwoordelijk gesteld worden voor hun online commentaren bv. Maar het gaf die sociale mediabedrijven en online shops ook wel absolute duidelijkheid over hun klanten, meer dan in de VS of Europa. Dat verdwijnt nu, en het voordeel voor de overheid is dat ze via de informatie in het politieburo wel een perfecte online monitoring kunnen doen van de gebruikers. De politiediensten zouden al tienduizenden mensen vervolgd hebben voor het verspreiden van desinformatie.
Naast kapitaal en arbeid is data ook een staatsbezit lijkt het concept. Misschien is het verschil niet zo groot met onze situatie: de overheid dan op basis van wetgeving ook gegevens opvragen bij bedrijven.
Onze overheid kan gegevens over ons opvragen door lokale wetgeving. De Amerikaanse overheid kan gegevens over ons opvragen bij Amerikaanse bedrijven, omdat die vallen onder hun wetgeving. En de sociale mediabedrijven zelf vorkopen doorlopend gegevens van gebruikers aan derden voor marketing of “onderzoek”.

Ontsnapt

EDF rapporteerde het verlies van een satelliet boven Noorwegen. Het toestel ontsnapte aan hun controle, en bleek ook geen stroom meer te hebben. De satelliet verzamelde gegevens over de aanwezigheid van methaan in de atmosfeer. In samenwerking met Google leverde dat publieke gegevens op over de bronenn van methaan, die meestal gezocht worden in de ontginning van olie. In 2021 hadden meer dan honderd landen besloten hun methaanemissies terug te dringen, en de data van deze satelliet was een hulpmiddel om die landen aan hun beloften te houden. En ook de 50 olie en gasbedrijven die in 2023 beloftes deden om het ontsnappen en lozen van methaan bij olie-ontginning in te perken op de COP28 klimaatconferentie in Dubai. Het is volgens wetenschappers de snelste manier om iets te doen aan de broeikasgassen.
De satelliet werd gelanceerd in maart 2024 als “MethaneSAT”, en is dus nog geen twee jaar aktief geweest.

EDF staat voor Environmental Defense Fund, en de groep kreeg steun van Google, Bezos en andere geldschieters.

compiled by BCP v.0.7.0