WebGang/CityGang

Trump voorzien
Een van de conclusies van de campagne tussen Trump en Cliton was dat de polls ernaast zaten, en veel ernaast. Misschien hadden internouten een ander beeld. Bijvoorbeeld de zoekresultaten voor Clinton en Trump waren heel verschillend, en Trump zat doorlopend boven de grafiek van Clinton.
Hoe zou Trump online sterker kunnen zijn dan Clinton? Het internet speelde daar zijn rol; de vuilspuierij van de ruwe Trump campagne vond gretige volgelingen op online platformen als Facebook en Twitter. De ongenuaceerde tot soms werkelijk valse stellingen uit het Trump camp werden gretig gedeeld en geliked door de aanhang. Fecebook doet geen fact check. Twitter zou van gewone gebruikers al lang de account hebben afgesloten wegens xenofobe en andere overtredingen van de bedrijfspolitiek, maar Trump bleef buiten schot en kon rustig zijn gang gaan.
Deze aktiviteit blijft buiten de polls en de traditionele media. We kunnen er dus vanuit gaan dat Google, Twitter en Facebook al veel eerder wisten dat Clinton zou verliezen dan Trump zou winnen.

Het systeem in de VS is gebaseerd op het behalen van zoveel mogelijk kiesmannen, die de president aanduiden. Dat maakt het belang groter van te winnen in een staat, want dan tellen enkel nog de verworven kiesmannen, en niet meer de verhouding van de kiezers. Als gevolg daarvan kom je tot de vaststelling dat :

• Trump de meesta kiesmannen verzamelde, en dus als president benoemd zal worden.
• Clinton daarentegen de meeste stemmen haalde, als je ze als individuele stemmen telt.

Je kan dus gerust zeggen dat Clinton de meeste stemmen kreeg, maar dat Trump door een speling van het systeem de presidentstitel binnnehaalt.
Datzelfde overkwam ook Al Gore in 2000, toen hij verloor van George W Bush, terwijl hij wel de meeste stemmen haalde.
De individuele stemmen noemen ze de “popular vote”, en het systeem dat per staat een kiesman wordt aangesteld noemt men “the winner takes it all”.
Het lijkt wel een entertainment spelletje voor tv…

Trump en Technologie
Voor ons is het relevant om te kijken hoe Trump zijn standpunten tov technologie zijn. Dat is niet gemakkelijk voor een kandidaat die erom bekend staat niet veel zinnigs te zeggen en evenmin erg consequent te zijn in zijn gedachten of woorden.

Een van de uitspraken die hij deed, in de context van het bestrijden van IS, was dat de VS het internet soms zou moeten kunnen afsluiten op een manier. ” We moeten eens gaan praten met Bill Gates en andere mensen die verstaan wat er gebeurt” (nvdr: het internet verstaan?)….

Trump ge-open-sourced
De Washington Post bracht vorige week een boek uit over Trump, een soort biografie. Trump zelf reageerde met de sneer dat het haastig bij elkaar geplakte artikels waren, bovendien inhoudelijk onnauwkeurig. De krant liet zich echter niet van stuk brengen, en reageerde op de inhoudelijke beschuldiging met publicatie van hun bronmateriaal: de “Trump Revealed Reporting Archive”. Het hele archief is te downloaden of online te doorzoeken. Dit open sourcen van hun boek doen ze bewust om ook andere journalisten gebruik te laten maken van hun bronmateriaal.

Caleaveornia
Toen de uitslagen van de presidentsverkiezingen in de VS begonnen binnen te lopen, en aangaven dat Trump op weg was naar een overwinning, doken de eerste tweets al op om met California uit de VS te stappen. De staat, die traditioneel democraat stemt, en op de meeste gebieden progressiever is, zou op zichzelf kunnen staan. Ze zouden uit de verenigde staten kunnen stappen om een zelfstandige staat te worden, bv “New California”, en daarna akkoorden afsluiten met de VS, en zelfs een optie houden om terug toe te treden. Een van de investeerders in Uber zou een echte campagne willen opstarten. Hij voert aan dat het onafhankelijke Californie de zesde grootste economie van de wereld zou zijn. Hij stapte alvast uit de “presidentiële” adviesraad voor educatieve uitwisselingsprogramma’s.
Een goede naam hebben ze nog niet voor de uittreding: CalifrExit, CalExit, CaLeavefornia.

http://www.nytimes.com/elections/results/president

…ligt wakker
In datzelfde California liggen ze nog van andere dingen wakker. Bv van het gebruik van smartphones, en de invloed ervan op de nachtrust. En die slechte nachtrust kan dan weer gelinkt worden aan obesitas, diabetes en depressie. Voor een onderzoek bij meer dan 500 gebruikers werd een app ontwikkeld die het gebruik van de smartphone meten. Over een periode van 30 dagen was het scherm gemiddeld achtendertig en een half uur aan.
Die gegevens werden dan vergeleken met die van een andere meting, namelijk de nachtrust; zowel de tijd als de kwaliteit.
Er werd een duidelijk verband vastgesteld tussen smartphonegebruik in het totaal, en vooral tegen de nachtrust aan, en weinig en/of slechte nachtrust.
Het is maar een eerste aanzet, want de selectie van de gebruikers was gebaseerd op vrijwillige deelname, en ze moesten ook zelf sommige gegevens rapporteren. De conclusie is zoals bij veel studies: er is meer onderzoek nodig.

Er zijn heel wat paketten in de handel met een mengeling van electronische voelers of sensoren en enkele aktieve componenten (zoemer, leds, ..). Een van de goedkoopste is die van Kuman (hoewel ik niet zeker ben dat die in België te krijgen is, deze komt uit Duitsland).

Doos
De doos is een handige sorteerdoos met 20 kleine en 2 iets grotere vakjes. Het zou logischer zijn om een doos met 37 vakjes te kiezen als je 37 componenten levert; nu zitten een deel van de componenten met twee in een vak gepropt. Ze zijn wel afzonderlijk verpakt in filterdunne hersluitbare zakjes. Als je het deksel opendoet heb je wel veel kans dat het uit zijn scharnieren valt. Het is niet duidelijk of het slecht gemaakt is, of juist de bedoeling is het deksel afneembaar te maken omdat het op een klein werkvlak in de weg kan zitten in open toestand. In het deksel zit een weinigzeggende schutblad met het merk “Kuman Kits” erop en wat CE en recyclagesymbolen, maar geen titel die zegt welke kit dit precies is.
Dat blad kan dus meteen weg. Het deksel van de sorteerdoos staat wat bol, want er is een mini-cd en een in vier gevouwen papiertje bij in gepropt. Dat papier blijkt de legende; het bevat een rooster met fotootje en naam van alle componenten. Handig zou zijn dat dat rooster overeenkwam met de vakjes in de doos, zodat je de componenten onmiddellijk vindt, maar dat is niet het geval. Als ze dit blad anders hadden vormgegeven, en passend in de binnekant van het deksel hadden gestoken, was het ideaal geweest.

Handleiding
Bij de doos zit een mini-cd in een blanco papieren hoesje, en ook op het label van de cd staat enkel de voorbedrukte tekst als op een blanco cd, geen enkele vermelding van de inhoud, produkt waar het bijzat of leverancier.
Als je de inhoud van de CD bekijkt zie je allerlei mapjes: Arduino Learning Materials, K5 en K47. Je kan het er niet aan zien, maar in mapje K5 zit de documentatie van deze kit (misschien staat het voor Kuman 5 of Kit 5).
De handleidingen zijn meegeleverd als een verzameling van mapjes met Word documenten en broncodebestanden. Soms ontbreekt het broncodebestand en moet je de broncode uit het office document halen (bv 3mm Red and Green LED).
Snel door de documentatie bladeren is er dus niet bij; je moet telkens de mapjes openen om bij de documentatie van een component te komen. Bovendien is die documentatie niet als pdf beschikbaar, maar enkel als .doc of soms .docx, en soms beiden, en moet je dus OpenOffice of LibreOffice starten om het document “snel” in te zien.
Je zou manueel al die documenten naar 1 directory kunnen kopieren, maar dan heb je een probleem met de broncodebestanden. Die heten namelijk allemaal “code.txt”. Ook als je de code naar je sketch directory kopieert, kan je er dus niet aan zien waarover de code gaat bij het openen vanuit de arduino programmeeromgeving.

De handleidingen allemaal afdrukken zou ik niet aanbevelen want ze zijn zo goed als onleesbaar. Het lijkt of ze in het Chinees geschreven zijn, en dan door een vertaalcomputer zijn gehaald. Zinnen als:

Pin 13’s LED?use shock module connect Pin 3. When shock module test there is some shock, led can be bright.

Er is enorm veel verschil in kwaliteit; soms staan er foto’s of afbeeldingen bij, (waar bv met de losse hand een pijltje is bijgetekend), soms loopt de tekst en de afbeelding door elkaar en staat er (vermoedelijk) Chinese tekst in.

Soms staat in de DOCX-versie een afbeelding van de voeler die ondersteboven ligt, aangesloten op een Arduino, en in de DOC-versie een duidelijke afbeelding van de component op zich (bv Shock module).

Ook in de codevoorbeelden staan soms de stukjes tekst in een tekenschrift, waarschijnlijk Chinees. Met deze code.txt heeft KWrite het moeilijk (en ik ook):

Soms ontbreekt er op de tekening van de aansluiting een draadje, zoals hier:

De zwarte draad loopt naar de sensor, aan de andere kant nergens naartoe? Ik vermoed dat er nog een verbinding naar de – baan ontbreekt.
Kortom, als je deze kit hebt, zoek je beter documentatie op van vergelijkbare componentenkits, zoals die van Joy-it; die handleiding heeft voorbeelden voor zowel Arduino als Raspberry Pi, heeft foto’s van de component waarover het voorbeeld gaat, duidelijke schema’s voor de aansluiting op de pinnen en uitleg over het gebruik. De tekst die ik heb is van een recente versie, en gepubliceerd onder CC, maar wel in het Duits.
Of online zoals: https://tkkrlab.nl/wiki/Arduino, ook een goede uitleg over componenten en hun gebruik op sparkfun, hier bv de reed switchof magnetische schakelaar: https://learn.sparkfun.com/tutorials/reed-switch-hookup-guide, of hier een andere Engelstalige site: http://henrysbench.capnfatz.com/henrys-bench/arduino-sensors-and-input/, enz..

Minder is meer
Maar de echte verrassing zit in de andere mapjes van de mini-cd; in het mapje Arduino Learning Materials zitten liefst de pdf-versies van 5 boeken over Arduino, met een dikte van enkele tientallen tot enkele honderden bladzijden. De andere verrassing vind je in het mapje K47: daar zit allerlei documentatie over Raspberry Pi. De pdf’s missen meestal de voorpagina, de auteurs en uitgeversgegevens, en soms nog wat andere stukken, die meestal niet zo belangrijk zijn. Het is wel moeilijk uit te zoeken over welke uitgave het eigenlijk gaat, en ik vraag me ook af hoe het zit met de auteursrechten.

Conclusie
Je hebt voor weinig geld veel componenten (waarvan ik de kwaliteit nog niet ondervonden heb), maar deze set straalt “goedkoop” uit over de hele lijn.

De afval-batterij

De Vanderbilt Universiteit in Tenessee in de VS pakt uit met een studie van een team van materiaalspecialisten en ingenieurs, die vertrokken van afvalmateriaal om een nieuwe batterij te maken. Ze gebruiken gerecupereerd staal en messing, (een koper-zink legering), en daarnaast een aantal chemische elementen.
Door anodizering worden de metalen voorzien van een microscopisch laagje metaaloxide, die kan reageren met vloeistof. Daarvoor gebruiken ze een waterachtige vloeistof. Het systeem laat toe de batterij extreem snel op te laden.

Ze deden een test waarbij ze de batterij duizenden keren oplaadden en ontlaadden, en de kwaliteit van de batterij zakte uiteindelijk tot 90 procent.

Er wordt nu vooral richting van opslag van zonne-energie gekeken; daarbij heb je een dagelijkse cyclus van laden en ontladen. Moest daar een betaalbaar, betrouwbaar en milieuvriendelijke sterke batterij voorhanden zijn, zouden zonnepanelen de huizen zelfvoorzienend kunnen maken, of in ieder geval minder afhankelijk van het stroomnet. Ook voor autobatterijen zou het snel laden een groot voordeel zijn.

Op 17 oktober kwam het artikel online “From the Junkyard to the Power Grid: Ambient Processing of Scrap Metals into Nanostructured Electrodes for Ultrafast Rechargeable Batteries”

http://pubs.acs.org/doi/abs/10.1021/acsenergylett.6b00295

Linux 90%

Een marktonderzoek naar de verhoudingen tussen de systemen van nieuw verkochte smartphones, bracht aan het licht dat ongeveer 90 procent gebouwd is op een Linux kern. Nog eens 12 procent draait op iOS. De enkele restprocenten worden opgevuld door mini-marktaandeeltjes van BlackBerry (gebaseerd op een QNX kern) en Microsoft. Microsoft lijkt vooral bezig hun programma’s of apps om te zetten zodat ze op Android en iOS draaien. Een klein deel van die Linux smartphones heeft eenzichtbare Linux, nl die op Sailfish, gemaakt door ex-Nokia ingenieurs. Maar het grote aandeel van Linux komt vooral doordat Android een Linux kern heeft, die onzichtbaar is voor de gebruikers. Het Android systeem wordt gemaakt door Google, dat zelf geen smartphones maakt. Dat doen de vele fabrikanten als Samsung en anderen, die allemaal Android gebruiken. Er worden meer dan duizend miljoen smartphones gemaakt op een jaar (als je de laatste kwartaalcijfers x 4 doet).

Massimo
We ontdekken een handige gids voor het gebruik van Arduino (volgende week of zo meer daarover), en wie blijkt de auteur te zijn? Massimo Banzi, de leider van het team dat de Arduino maakte, de kleine goedkope microcontroller gebruikt door kunstenaars, hackers en andere jongeren…

Open Source Hardware
Massimo over Arduino en open source hardware, in 2012 (NL ondertiteld!):
https://www.ted.com/talks/massimo_banzi_how_arduino_is_open_sourcing_imagination?language=nl
Een lezing met beeld en filmmateriaal geïllusteerd en heel wat voorbeelden van het gebruik van Arduino.

Stop het botnet

Vorige vrijdag gingen enkele bekende websites plat onder druk van een DDoS-aanval, waaronder twitter, soundcloud, spotify, paypal, New York Times, Github, Airbnb, enz. Oorzaak bleek minstens gedeeltelijk te liggen in de gemeenschappelijke DNS provider, die behoort tot de basis-infrastructuur van het internet. Computers vragen via het DNS systeem de website op, en als het DNS systeem niet werkt, lijkt de site onbereikbaar.

Nu het effect van de massale ddos-aanval duidelijk geworden is, wordt de vraag gesteld hoe het probleem op te lossen.
Voor de ddos aanval worden gekraakte webcams en andere op internet aangesloten apparaten gebruikt. Nadat zo’n apparaat gekraakt is, krijgt het de instructie om mee een bepaalde server op het internet te bestoken met een overbelastingsaanval. De eigenaar van het apparaat zou de instellingen moeten veranderen en het apparaat beveiligen. Maar die eigenaars zijn dikwijls niet op de hoogte, en doet dus meestal niets anders dan zijn apparaat eens herstarten als het niet goed werkt. Er is veel kans dat hij binnen 5 minuten al terug besmet is.

Maar als kriminelen binnenkunnen in de apparaten, kunnen goedbedoelende inbrekers ook binnen. Stel dat zo’n white hat hacker op zo’n onveilig apparaat binnendringt, en er een beveiliging op installeert? En dat in de vorm van een virus giet, zodat de oplossing zich zelf over het ineternet verspreid? Of zouden geheime diensten zoiets moeten doen? Of een speciale cyber-politie? Beveiligingsonderzoekers beweren dat het zou kunnen, maar het is natuurlijk niet legaal.

Malware of Goodware
Maar het is in het verleden al gebeurd. Zo is er het geheimzinnige Linux.Wifatch, een virus uit 2014. Dat verspreidt zich onder routers die onbeveiligd aan het internet hangen. Eens binnen in de router, sluit het de onnodig openstaande poorten, en stuurt de gebruiker een bericht om de wachtwoorden veilig in te stellen.

Na verloop van tijd kwamen de ontwikkelaars naar buiten als “The White Team”. Ze hebben een eigen gitlab website met hun open source broncode erop. Linux.Wifatch doet nog altijd zijn werk, vooral in Azie.

Maar de makers van een “goodware” lopen ook risico’s. Hun software kan gebruikt worden om een slechte variant te maken. Of in hun code kunnen fouten zitten, die onvoorspelbaar gedrag veroorzaken in bepaalde omstandigheden. Kort na de milleniumwissel was er de plaag van het “Blaster” virus. Nadien dook de Welchia worm op, die probeerde om besmette systeen te bevrijden van Blaster. Daarvoor verwijderde het msblast.exe, en probeerde het de correctie van de Microsoft site te downloaden en te installeren. Daarna herstartte het de computer.
Er was echter een probleem met de manier hoe het zich verspreidde. Welchia ging op het netwerk op zoek naar andere besmette computers, en veroorzaakte daarbij zoveel ruis op het netwerk dat sommige servers of netwerken platgingen.
Met als gevolg dat de IT afdeling ook nog eens op jacht moest naar Welchia.

Laatste tweet
Twitter heeft het moeilijk; voor bijna 10 procent van het personeelsbestand zal het binnenkort hun laatste tweet zijn binnen het bedrijf. De ontslagen komen er om genoeg middelen vrij te houden voor de hoogste prioriteiten, zegt het bedrijf. Twitter kan nog steeds groeicijfers voorleggen; het voorbije kwartaal kwamen er 4 miljoen gebruikers bij, in totaal zijn er meer dan 300 miljoen gebruikers. Voordien waren er allerlei geruchten over overnames van Twitter door een of andere grote internetspeler, maar daar is niets van terechtgekomen. Twitter is beursgenoteerd, en dat deed het aandeel geen goed.

BBC Micro Bit internationaal

De BBC microbit gaat een internationale carriere tegemoet. Het computerbordje was voordien enkel in Groot-Brittanië te krijgen, en zelfs daar lag het niet zomaar in de electronicawinkels. Het was een educatief product van BBC, en werd verdeeld in scholen. In totaal zouden er ongeveer een miljoen stuks verdeeld zijn over scholen in heel het VK.
De microbit is een klein computerkaartje waarop een aantal voelers zijn geïntegreerd waaronder een bewegingsvoeler. Ook heeft het enkele drukknoppen en een rooster van kleine leds, die naar believen gestuurd kunnen worden, om er bv cijfers of letters op weer te geven.
Het project gaat nu samenwerken met andere landen om de micro:bit er te gebruiken. De eerste kandidaten zijn Nederland en Ijsland. Er werd een nieuwe non-profit opgericht om het project verder te ondersteunen en voor vertalingen te zorgen. Volgens een claim zou de interesse om IT-studies te doen met meer dan 10 procent toenemen door kennismaking met de micro:bit. Het project wil vooral de interesse bij meisjes verhogen, die tradioneel iets minder voor die richting kiezen.

http://www.bbc.com/news/technology-37682405

De productie zou gebeuren door premier farnell/Element 14, bekend van de Raspberry Pi. Het toestel zou een 13 pond kosten. De fabrikant verkoopt het in partijen van minstens 90 stuks. Ondertussen wordt er ook al heel wat randapparatuur voor de micro:bit aangeboden.

Campagnefinanciering
Het campagneteam van Hillary Clinton lijkt een grappige manier te hebben gevonden om hun kas te spijzen. Ze dagen supporters uit om telkens Donald Trump een bericht publiceert via twitter, een donnatie te doen. Hoe meer Trump twittert, hoe meer geld het campagneteam van Clinton binnenhaalt. Dit idee circuleerde eerst als grap, toen iemand die zich ergerde aan te tweets van Trump, dreigde telkens een donnatie te doen.
Het campagneteam van Clinton maakte dan een tool die “Troll Trump” heet, en op de pagina klinkt het: “Show Donald that his unhinged rhetoric comes at a cost. Sign up to donate to Hillary’s campaign every time Donald tweets!”, waaronder een knop staat om in te tekenen.

Vooruitgang
Steeds meer auto’s hebben een ingebouwd navigatiesysteem. Maar volgens een onderzoek gebruikt de helft van de eigenaars dat systeem helemaal niet. Soms hebben ze gewoon geen zin om het te leren gebruiken, of weten ze niet wat het kan.
Nogal wat gebruikers zijn gefrustreerd met het ingebouwde systeem, en gebruiken liever hun smartphone of een los navigatietoestel.
Die is veel flexibeler: je kan op voorhand de weg zoeken, en nadien het resultaat meenemen als je uitstapt. Je kan tijdens de rit door een passagier de weg manueel laten wijzigen, wat met ingebouwde systemen niet gaat uit veiligheidsoverwegingen.
Bovendien blijken nogal wat gebruikers gefrustreerd over de dure updates die door de merkgarage uitgevoerd moeten worden op de ingebouwde systemen.
Ford gebruikers hadden dan weer frustratie met het hele ingebouwde infotainment systeem. Daar is zelfs door gebruikers een “class action” rechtszaak gestart om schadevergoeding te bekomen. Problemen waren bv dat het systeem bleef hangen, of helemaal niets op het scherm toont, dat het traag was, dat het regelmatig crasht, enz. Windows gebruikers die dit gedrag menen te herkennen, hebben een punt. Het systeem was aangekocht van Microsoft, en stond helemaal niet op punt. Update na update volgden, maar de klachten bleven. Zelfs topmensen van Ford geraakten zo gefrustreerd dat ze zich moesten bedwingen om het systeem geen klap te geven. In 2014 besliste Ford om Microsoft te laten vallen als leverancier voor het infotainment systeem.

https://www.hbsslaw.com/uploads/case_downloads/myfordtouch/myfordtouch_hagens_berman_third_amended_complaint_redacted_.pdf

Wat denken die gebruikers wel?

http://www.foxnews.com/politics/2016/10/06/fcc-proposal-internet-providers-must-ask-to-share-your-data.html

Valt dergelijke communicatie in Belgie onder het briefgeheim?

http://www.senate.be/doc/const_nl.html

onder voorbehoud van een brexit uit de gepaste tijdzone:

De tocht

Marthe neemt ons mee op een live radio sessie “Seed Journey” exact om 7pm in UK, dus 6 in Antwerpen…

De boot
RS-10 Christiania

Het zaad
The Seed Journey verzamelt oude graansoorten en verhalen van boeren, bakkers en zaadbanken. Om ze mee op reis te nemen of te redden voor de toekomst?

De Crew
Artiesten, zeilers, antropologen, aktivisten, academici, en andere future farmers … Lees meer

Met dank aan Radio Ramona

Lees meer op:
http://futurefarmers.com/seedjourney/

Aurajoki
Gebruikers van het Sailfish systeem op smartphones zoals Joola, krijgen een update aangeboden naar 2.0.2.51, met de bijnaam “Aurajoki”. De aangekondigde verbeteringen hebben te maken met het bestandsbeheer op het toestel en geheugenkaarten, een gemakkelijker backup programma, met de mogelijkheid een backup te maken naar de cloud.
Ook een belangrijke uitbreiding is dat de agenda mee in de backup data zal worden opgenomen. Daarvoor werd vroeger enkel gerekend op synchronisatie, maar wie niet synchroniseerde had dus geen backup.
Er zijn ook een paar verbeteringen voor de camera aangebracht; ten eerste start hij sneller op, en ten tweede kan de camera-app gemakkelijker gereset worden in de instellingen.
Er zou nu een screenshot gemaakt kunnen worden door het gelijktijdig indrukken van de + en – volumeknoppen.
Het nieuwe systeem ondersteunt ook de nieuwe hardware van de Jolla C toestellen, en Intex Aqua Fish. Die bevatten bv een dubbele sim-kaart mogelijkheid, en een FM radio-ontvanger.
Deze update was voor beperkt publiek als ontwikkelaars al beschikbaar rond eind juli.
De update is 230 MB groot.

Plastieksoep

In de oceaan is een grote kuis nodig, en daarvoor is technologie nodig. Het project “the ocean cleanup” probeert daarbij ook uit te gaan van milieuvriendelijke oplossingen. Het zou bv nogal bizar zijn om gigantische hoeveelheden fossiele brandstof te verbranden om tonnen zwerfvuil uit de oceaan te halen. Daarom zetten ze in op potentiele energie in de oceaan zelf. Door juiste metingen van de oceaanstroming, wordt een kaart opgesteld, waarop grote vuilnetten ingetekend worden. De opkuis wordt zo passief mogelijk gemaakt.
De ingezette apparatuur op zee, zit ver van kustlijnen, verder dan booreilanden. Transport en onderhoud zijn daardoor duur. Daarom worden de installaties zo autonoom mogelijk ontworpen. De apparatuur moet extreme weersomstandigheden doorstaan. De confrontatie met de kracht van de oceaan wordt uit de weg gegaan door zoveel mogelijk mee te bewegen met de golven.
Het plastic afval is drijvend en zwevend, en kan opgevangen worden door een soort drijvende barriere. Die moet kilometers en kilometers lang zijn, misschien honderd km of meer. De barriere heeft niet echt de vorm van een net, maar eerder van een drijvende muur waar het water onder moet stromen, en het afval ophoopt. Door die trechtervormig te richten op de stroming, wordt het afval naar elkaar toegedreven. Het gaat tegen elkaar aandrukken, en zo een dichtere vorm aannemen, wat het gemakkelijker maakt om het op te halen. Er wordt gehoopt op 10 jaar tijd tot 40 procent van het plastic uit zee te halen.
Daarna moet de massa onderzocht worden, en aangeleverd als grondstof aan recyclagebedrijven. Dat zou op termijn wat kosten kunnen dekken. De financiering is trouwens een van de grote problemen. De opkuis wordt niet betaald door de fabrikant of de gebruiker van het afval. De verzamelbarriere bv is mee gefinancierd door crowdfunding.
Volgens onderzoekers zou er bijna 300 ton afval ronddrijven in de oceanen. Het afval staat bloot aan UV stralen van de zon, waardoor het ontbindt. Daarbij komen giftige stoffen vrij als DDT en PCB’s.
Het drijvend afval hoopt zich met 10 tot 100 kg per vierkante km op in verschillende cirkelvormige stromingen, waar het blijft ronddraaien en zo vermalen wordt tot kleinere deeltjes. Er zijn nu meer dan 5 ton micro-plasticdeeltjes. Die komen terecht in de voedselketen.
De productie van wegwerpverpakking gaat nog altijd in stijgende lijn. En van alle gemaakte plastic wordt amper 5 procent gerecycleerd.

The Ocean Cleanup website

Citygang: interview met de wolkenbreier naar aanleiding van het 10-jarig bestaan van het radioprogramma Wolkenbreiers.

Locatie : hofstraat 15

Site van Leo Reijnders hier.

Affiche bv hier:
http://www.cartoon-productions.be/wp-content/uploads/2016/09/10-JAAR-WOLKENBREIERS-top-25.jpg

Cartridge beschadigd

Het is een oud zeer dat printerfabrikanten goedkope printers op de markt brengen, waarvan de vullingen bij verkoop nogal klein zijn, en de nadien aangekochte normale vullingen nogal duur zijn.
Bedrijven die zorgen voor het hervullen van inktpatronen spelen doorlopend haasje-over met de fabrikanten, die proberen te verhinderen dat hun patronen hervuld worden.
Onlangs kloeg de EFF de situatie aan in verband met HP. Bepaalde HP printers kregen een update via internet, waarbij hun systeem aangepast werd.
Normaal wordt dat gebruikt om kleine foutjes in de software nadien weg te werken met correcties. Maar nu bleek de nieuwe systeemversie ervoor te zorgen dat hervulde cartridges niet meer konden gebruikt worden. De printer meldt doodleuk dat de gebruikte cartridge beschadigd is en vervangen moet worden. Er is nog twijfel over het in werking treden van die foutmelding; het zou kunnen dat in de printersoftware een wachttijd ingeprogrammeerd is, die een bepaalde tijd wacht eer de controle op echte nieuwe hp cardtridges ingaat.

Open brief van EFF
EFF publiceerde een boze brief aan de CEO van HP. Ze vinden dat HP zijn excuses moet aanbieden aan klanten, en de update zo snel mogelijk ongedaan moet maken.
De klanten kochten een apparaat waarmee ze oorspronkelijk wel cartridges van andere merken of hervulde cartridges in konden gebruiken. Hp heeft die toestand veranderd en laat de klanten achter met een minder bruikbare printer, of duurdere prints met originele hp cartridges.

Volgens de EFF heeft hp de update verspreid in maart. En de nieuwe instelling werd nu pas aktief, in september. Het was dus een tijdbommetje. Eén dat bewust werd ingebouwd. Gebruikers die de eerste maanden tevreden waren van hun printer, en die eventueel zelfs aanbevolen hebben aan vrienden, zijn nu de pineut. Bovendien verliezen ze hierdoor miscchien zelf het vertrouwen van anderen.

Vertrouwen
Voor Hp lijkt het nu dus een kwestie van vertrouwen te worden. Hp zou een ‘tijdelijke fix’ uitbrengen om de getroffen gebruikers te helpen:

http://arstechnica.com/information-technology/2016/09/hp-to-issue-optional-firmware-update-allowing-3rd-party-ink/.